"Loris" Vino Rosato

Het is niet eenvoudig om iemands karakter op een wijn zijn stempel te laten drukken, zonder de kenmerken van de druiven te vervormen en vooral niet toe te geven aan de verleiding om iets excentriek te maken zolang men erover praat. Na verloop van tijd wordt de techniek verfijnd en komt men tot een milder advies, zoals mensen die veel wijzer zijn dan mij zouden zeggen. Voor een andere rosé die zijn eigen intieme essentie respecteert, moet u ervoor zorgen dat er weinig kleur onttrokken wordt uit de rode druiven en voor een beperkte tijd. U moet ritme aan de vinificatie geven, zoals een orkestdirigent, die precies op tijd de kakofonie aan geluiden tot een melodie maakt. Kortom, er is een evenwichtsspel nodig dat niet vanzelfsprekend en ook niet eenvoudig is. En toch, waar zou al het plezier zijn als er geen beproevingen zouden zijn om een succes te behalen?

Als u hem als een Barbaresco drinkt, mist u de nuances. Als u hem als een Verdicchio drinkt, verhult u de meer scherpe gedeelten. De rosé is roze, het is een derde weg, het is een andere wereld, een andere benadering, een methode en een verhaal dat andere tijden en andere stemmen bevat. Houd dat in gedachten en neem een slok alsof het voor de eerste keer is: u voelt de koude tinteling van violet, de vage textuur van granaatappel, een gladde hartige nerf, een eclectische aard die - ik weet het zeker - u niet teleur zal stellen.